ايادى ظلم و جور برحذر مىداشتند . و نتيجه و مآل آن محكمه‌ها را باطل ، و منافع حاصلهء از آنها را سُحت و حرام و واجب‌الاجتناب مىشمردند . حتّى مراجعه به ايادى وجيه‌الملّه را جهت رفع مشكلات و برآورده شدن حاجات حرام مىدانستند ؛ زيرا موجب ضعف و زبونى و تملّق و چاپلوسى براى مراجعين و اهل علم و استخفاف اسلام در برابر كفر و شرك قلمداد مىگرديد . روزى يكى از دوستان به ايشان مىگويد : « آقاى سپهبد . . . در منزل خود مجالس روضه دارد ، و بسيارى از آقايان و علماى طهران به منزل او تردّد دارند و چه بسا از ايشان تقاضاى رفع مشكلاتى از قبيل سربازى اقوام و بستگان و آشنايان و حلّ بعضى از موانع منافع دنيوى خود مىنمايند ، و ايشان هم به حلّ و فصل اين مهامّ اقدام مىنمايند . اين مرد بسيار فرد متديّن و نماز خوان و متعهّدى است ، و در انجام مناسك مذهبى خصوصاً حجّ مضايقه و مسامحه ندارد ؛ و بواسطهء صدق و امانت و حسن عملش حكومت هم روى او حساب مىكند و تقاضاهاى او را به ديدهء اجابت و حسن قبول مىنگرد . و خود من هم در مجالس عزادارى او شركت نموده ، و چه بسا اشعارى هم در رثاء و مدح اهل بيت عليهم‌السّلام قرائت مىنمايم . خلاصه منزل او مملوّ از علماء و متديّنين و اخيار مىباشد ، و هر كس به آنجا بيايد ، با دست پر و حاجت مقضيّه و حلّ مشكله و معضلهء خود مراجعت مىنمايد . » علّامهء طهرانى كه سر خود را پائين انداخته بودند و به مطالب ايشان گوش مىدادند ، سر خود را بلند كردند و فرمودند : « أمينُ الْخآئِنِ خآئِنٌ . خيانت و جنايت اين افراد دست كمى از سردمداران كفر و نفاق و مباشران ظلم و تعدّى ندارد . بقاء و استمرار دستگاه استبداد نياز به وجود افرادى اينچنين وجيه‌الملّه و متظاهر به صلاح و ديانت و متعبّد به شرعيّات و متخلّق به اخلاق نيكو و مردم پسند دارد ؛ تا مردم به ظواهر مستحسنه و مظاهر جاذبه و نيكو فريفته شوند ، و هوش و عقل و درايت از آنان ربوده شود . و در